Doręczenia korespondencji za pośrednictwem komornika sądowego

jakub_fix_0063a64808.webp
Jakub Lewandowski
doreczenia.jpg
Opublikowano

Chciałbym dzisiaj przybliżyć Wam jedną z najważniejszych zmian procedury cywilnej, która weszła w życie 7 listopada 2019 roku, a mianowicie stworzenie nowej instytucji – doręczenia korespondencji za pośrednictwem komornika sądowego.

 

Do ustawy dodano przepis artykułu 1391 k.p.c., który ma zastosowanie, jeśli pozwany nie odebrał pozwu lub innego pisma procesowego wywołującego potrzebę obrony jego praw. Dotychczas, już po 14 dniach, po dwukrotnej próbie doręczenia pozwu na wskazany adres,  sądy - co do zasady, uznawały pismo za doręczone. Była to tak zwana fikcja doręczenia, a podwójne awizowanie pisma wywoływało skutek równoznaczny z jego doręczeniem.

 

Od prawie dwóch lat nie możemy mówić o fikcji doręczeń przesyłek sądowych w postepowaniu cywilnym. Zgodnie z art. 1391 k.p.c. jeżeli pozwany, pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c.  zdanie drugie, nie odebrał pozwu lub innego pisma procesowego wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie nie doręczono  mu wcześniej żadnego pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających i nie ma zastosowania art. 139 § 2-31 k.p.c. lub inny przepis szczególny, sąd zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu pozew wraz ze wszystkimi załącznikami i zobowiązuje powoda do doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem właściwego miejscowo komornika sądowego.

 

Zgodnie z cytowanym przepisem powód może wywiązać się z nałożonego na niego obowiązku poprzez:

  • złożenie dowodu doręczenia  pisma za pośrednictwem komornika sądowego,
  • wskazanie nowego adresu pozwanego wraz ze zwrotem pism otrzymanych z Sądu,
  • wskazanie, że dotychczasowy adres pozwanego podany w pozwie jest jego aktualnym adresem.  

 

Jeśli powód zdecyduje się na podjęcie kroków, w celu realizacji zobowiązania sądu, musi dokonać wyboru komornika spośród tych, w których rewirze działania znajduje się miejsce zamieszkania adresata. Po dokonaniu takiego wyboru, powinien złożyć do niego odpowiedni wniosek. Do wniosku musi załączyć:

  • zobowiązanie sądu do dokonania doręczenia za pośrednictwem komornika sądowego (zarządzenie),
  • kopertę z kompletem dokumentów przeznaczonych do doręczenia.

 

Niestety, opisywany mechanizm nierozerwalnie wiąże się dla powoda z poniesieniem dodatkowych kosztów – jak wskazuje art. 41 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych, opłata stała przy doręczeniach komorniczych wynosi 60,00 złotych. Koszt taki należy przemnożyć przez ilość adresatów z jednego rewiru, w którym komornik ma podjąć czynności – przykładowo, jeśli doręczane pismo skierowane jest przeciwko 2 osobom (pozwanym), a każda mieszka pod innym adresem, koszty wyniosą 120,00 złotych.

 

W przypadku gdy dotychczas znany adres okaże się nieprawidłowy, powód może wystąpić do komornika z wnioskiem o podjęcie czynności celem ustalenia aktualnego miejsca zamieszkania adresata. Niestety, tu również musi się liczyć z koniecznością uiszczenia dodatkowej opłaty, w wysokości kolejnych 40,00 złotych. 

 

Choć z punktu widzenia „adresatów” opisaną powyżej konstrukcję można ocenić pozytywnie, to z perspektywy osoby wnoszącej o przeprowadzenie takiego doręczenia, sytuacja może wyglądać zgoła inaczej. W rzeczywistości, doręczenia komornicze niejednokrotnie nie tylko nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, a niekiedy nawet utrudniają powodom dochodzenie ich praw. Ustawowy, dwumiesięczny termin na dokonanie doręczenia jest stosunkowo krótki, a bezskuteczny upływ tego czasu nieuchronnie prowadzi do zawieszenia postępowania sądowego. W konsekwencji, mimo poniesienia dodatkowych kosztów, powód musi liczyć się z ryzykiem umorzenia postępowania sądowego lub koniecznością złożenia do Sądu wniosku o powołania kuratora dla pozwanego nieznanego z miejsca zamieszkania.